Αξιολόγηση παιδικής ζωγραφιάς!

Η αξιολόγηση ενός ιχνογραφήματος γίνεται ως εξής: Αρχικά εξετάζουμε το θέμα γενικώς. Κατόπιν αναλύουμε τα επιμέρους στοιχεία, προκειμένου να κατανοήσουμε αυτό που θέλει να εκφράσει το παιδί, αλλά και τη συναισθηματική του κατάσταση. Σε αυτή τη διαδικασία, λαμβάνουμε υπόψη μας τον τρόπο με τον οποίο το παιδί χρησιμοποιεί τις μορφές, το χώρο που καταλαμβάνει το σχέδιο στο χαρτί αλλά και τα χρώματα που επιλέγει. Για παράδειγμα, ο χώρος που καταλαμβάνει η ζωγραφιά πάνω στο χαρτί συμβολίζει ασυνείδητα τον τρόπό με τον οποίο το παιδί αντιλαμβάνεται τη θέση του μέσα στο περιβάλλον. Δηλώνει, δηλαδή, αν είναι δειλό, συνεσταλμένο, ανασφαλές ή αντίθετα ασφαλές, σίγουρο κυριαρικό κλπ. 

Η κυριαρχία των ζεστών και ανοιχτών χρωμάτων (κόκκινο, πορτοκαλί, ροζ κλπ) φανερώνουν ανάγκη για επικοινωνία, ιδιαίτερα στα μικρά παιδιά. Κεντρική θέση στις ιχνογραφικές τους προτιμήσεις κατέχουν σύμβολα, που αντιστοιχούν στη μητέρα και στον πατέρα, αποτυπώνοντας έτσι το πώς βιώνουν τη γονική παρουσία και τη σχέση μαζί τους. Το γυναικείο στοιχείο είναι παρόν, είτε άμεσα είτε συγκαλυμμένα, στις παραστάσεις του υγρού στοιχείου (θάλασσα, νερό) της γης και του δάσους. Η πατρική φιγούρα αναγνωρίζεται σε σύμβολα που διαθέτουν και μεταδίδουν ενέργεια, όπως ο ήλιος, η φωτιά, ο αέρας. Αγαπημένο θέμα των παιδιών είναι η οικογένεια. Από τη μελέτη της αποκομίζουμε σημαντικές πληροφορίες για το πώς αντιλαμβάνονται τη θέση τους σε αυτή, τις σχέσεις με τα αδέλφια και τους γονείς τους καθώς επίσης και τους ρόλους που έχει αναλάβει κάθε μέλος. Πηγή έμπνευσης είναι η καθημερινή ζωή αλλά και η γόνιμη φαντασία τους. Αυτά τα στοιχεία έχουν αξία μόνο αν τα μελετήσουμε σε συνδυασμό με τη γενικότερη συμπεριφορά του παιδιού, την ηλικία του και το περιβάλλον όπου ζει. Η δε αξιολόγησή τους πρέπει να γίνεται μόνο από τους ειδικούς. Τελικά, το παιδικό σχέδιο αποτελεί ένα δίαυλο επικοινωνίας με το παιδί και μια πηγή που μας παρέχει πολύτιμες πληροφορίες για τη νοητική και συναισθηματική εξέλιξή του.