Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Μουσική: Αντώνης Βαρδής
Πρώτη εκτέλεση: Αντώνης Ρέμος






Στίχοι: Γιώργος Γκίνης
Μουσική: Γιώργος Μπουσούνης
Πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Ρόκκος
Δε θα πω πως χωρίσαμε,κι ας μην είμαι στην ζεστή σου αγκαλιά
Μα θα πω πως αφήσαμε τέτοια αγάπη να μας φύγει μακριά
Δε θα πω πως κουράστηκα,κι ας μην είμαι στην ζεστή σου αγκαλιά
Ούτε πως θυσιάστηκα γιατί η αγάπη μου το θάνατο νικά
Άγγελοι είμαστε όλοι χαμένοι μες στην πόλη
Αναζητάμε των ματιών σου το βαθύ γαλάζιο
Όσο και να πονάμε, τον έρωτα ζητάμε
Που θα μας ξαναφέρει στης ομορφιάς τα μέρη
Μια ματιά μια συνάντηση που το χρόνο σταματάει μαγικά
Και η καρδιά δίνει απάντηση πως η αγάπη μας το θάνατο νικά
Άγγελοι είμαστε...

Συνθέτης:
Νίκος Παπαδόπουλος
Στιχουργός:
Νίκος Παπαδόπουλος
Κι απόψε οι καημοί
με βρήκανε στους δρόμους να γυρνάω
και συ ούτε στιγμή δε νοιάστηκες τι κάνω, πως περνάω
Ούτε ένα τηλεφώνημα δυο λόγια έστω ανώνυμα
στο πέρασμα σου όλα τα σκορπάς
εσύ που μου 'λεγες πως μ' αγαπάς
Πού να πήγε τόση αγάπη πού να χάθηκε
σαν το όνειρο μιας νύχτας που δε στάθηκε
Εσύ ήσουν η αφορμή που ράγισε κι απόψε η καρδιά μου
παλιοί λογαριασμοί κρατούν στη φυλακή τα όνειρά μου
οι όρκοι που δεν κράτησες σαν χρέη που μου άφησες
κι ακόμα τα πληρώνω ακριβά
Η θύμησή σου απόψε με πονά
Πού να πήγε τόση αγάπη
πού να χάθηκε
σαν το όνειρο μιας νύχτας που δε στάθηκε


Να μ' αγαπάς όπου και να 'μαι
Κι εσύ κοιτάς ζητάς ρωτάς
ύστερα λες ιστορίες παλιές
Αγάπη μου την αρχή φοβάμαι
αγάπη μου για το τέλος λυπάμαι
Κι εσύ μου λες, γνωριμίες πολλές
πως ζούσες λες στον παράδεισο ως χτες
Να μ' αγαπάς, όπου και να 'μαι
Να μ' αγαπάς την ζωή μου φοβάμαι

It kills me not to know this but I've all but just forgotten
What the color of her eyes were and her scars or how she got them
As the telling signs of age rain down a single tear is dropping
Through the valleys of an aging face that this world has forgotten
There is no reconciliation that will put me in my place
And there is no time like the present to drink these draining seconds
But seldom do these words ring true when I'm constantly failing you
Like walls that we just can't break through until we disappear
So tell me now If this ain't love then how do we get out?
Because I don't know That's when she said I don't hate you boy
I just want to save you while there's still something left to save
That's when I told her I love you girl
But I'm not the answer for the questions that you still have
But the day pressed on like crushing weights
For no man does it ever waitLike memories of dying days
That deafen us like hurricanes Bathed in flames we held the brand
Uncurled the fingers in your hand Pressed into the flesh like sand
Now do you understand? So tell me now If this ain't love then how do we get out?
Because I don't know That's when she said I don't hate you boy
I just want to save you while there's still something left to save
That's when I told her I love you girl
But I'm not the answer for the questions that you still have 1000 miles away
There's nothing left to say But so much left that I don't know
We never had a choice This world is too much noise
It takes me under It takes me under once again
I don't hate youI don't hate you So tell me now
If this ain't love then how do we get out?
Because I don't know That's when she said I don't hate you boy
I just want to save you while there's still something left to save
That's when I told her I love you girl
But I'm not the answer for the questions that you still have
I don't hate youI don't hate you, no


Στίχοι: Στέλιος Ρόκκος Μουσική: Στέλιος Ρόκκος
Πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Ρόκκος
Πες μου μάνα πες μου,αν μ' έχεις πεθυμήσει.
Φλόγα μάνα φλόγα, που κάποτε θα σβήσει.
Και θα χαθείς...Και θα χαθείς...
Σ' αυτόν τον κόσμο τον καλό,που 'ταζες παιδί.
Σ' αυτόν τον κόσμο τον καλό,που μου 'χες πει.
Μέσα στα ψέματα σου μάνα,θα χαθώ.
Μέσα στα ψέματα,που μ' έμαθες να ζω...
Ένας πικρός καφές,έγινε η ζωή μου.
Ένα δυάρι,είναι η φυλακή μου.
Πόσο ξένη μου είν' αυτή η πόλη.
Άνθρωποι χιλιάδες μα τόσο μόνοι...
Τόσο μόνοι...
Λιωνω μάνα λιώνω,μα δε θέλω να σου γράψω.
Tον δικό μου πόνο,μέσα μου θα θάψω.
Και θα χαθώ...Και θα χαθώ...
Σ' αυτόν τον κόσμο τον καλό,που 'ταζες παιδί.
Σ' αυτόν τον κόσμο τον καλό,που μου 'χες πει.
Μέσα στα ψέματα σου μάνα,θα χαθώ.
Μέσα στα ψέματα,που μ' έμαθες να ζω...
Ένας πικρός καφές,έγινε η ζωή μου.
Ένα δυάρι,είναι η φυλακή μου.
Πόσο ξένη μου είν' αυτή η πόλη.
Άνθρωποι χιλιάδες μα τόσο μόνοι...Τόσο μόνοι...

akounadeis.com 2012